ท่านพ่อ
เจ้า!
เขาคือผู้แทงดาบใส่หัวใจพ่อเรา
คิมชาออน
แม่สาวนี่คือใครกัน
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะขอรับ
นางหลงทางเข้ามาในเรือนเราขอรับ
พวกเราไม่รู้จักกันนะขอรับ
เจ้าดูคุ้นหน้าคุ้นตา
เราเคยพบกันมาก่อนหรือไม่
จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรเจ้าคะ
ข้าอยู่หมู่บ้านเล็ก ๆ ทางใต้มาตลอด
เพิ่งมาถึงฮันยังได้ไม่กี่วันเองเจ้าค่ะ
ไล่นางไปเสีย
ขอรับ
ไปเถิด ไป ๆ
ช่างเป็นชายน่านับถือนัก
เห็นได้ชัดจากสายตาเขาเลยนะเจ้าคะ
ผู้คนไม่ค่อยกล้าสบตาเขาเท่าใดหรอก
ขนาดข้าที่เป็นลูก ยังมิกล้าเลย
ไม่ทราบว่า...
ในบรรดาชายที่เข้าออกบ้านหลังนี้
มีคนชื่อท่านมูยอนหรือไม่เจ้าคะ
เจ้ารู้จักมูยอนได้อย่างไร
ที่จริงชายที่ข้าเพิ่งเอ่ยถึง...
ชื่ออูยอนต่างหาก
อูยอน มิใช่มูยอน
เจ้าค่ะ ชื่อคล้ายกันนัก เช่นนั้นข้าคงสับสนไปเอง
ถูกต้องแล้ว
ตอนนี้ท่านพ่อข้ากลับมาแล้ว
ข้าคงพาเจ้าชมบ้านมิได้แล้วล่ะ
เจ้าไปได้แล้ว ไป ๆ
(ตอนที่ 15)
หม่อมฉันได้ยินว่าหอตำราไฟไหม้
ในนั้นคงมีตำราโปรด ของพระองค์อยู่เยอะเลย
จะทรงทำเช่นไรเพคะ
บันทึกของข้าก็คงไหม้ไปด้วย
ข้าอุตส่าห์เขียนไว้ทุกวัน
ตั้งแต่ที่ย้ายมาอยู่ในวังเมื่อสิบขวบ
หากข้ามีพวกมัน
ก็คงฟื้นความทรงจำทั้งหมดได้
ช่างน่าโมโหเสียจริง
สิ่งที่พระองค์ทรงต้องการ ก็ยากเป็นปกติอยู่แล้วเพคะ
พระองค์ทรงควรลืมบันทึกนั่น
แทนที่จะเครียดกับมันนะเพคะ
ลืมมันไปงั้นหรือ
ตัดใจเช่นนั้น...
คงง่ายสำหรับเจ้าสินะ
หม่อมฉันขออภัยที่แนะนำ ไร้สาระเช่นนั้นเพคะ
มิเป็นไรหรอก
ชายา
ข้าสงสัยเรื่องเด็กในครรภ์เจ้า
เหตุใดเจ้าถึงคิดว่า เขาจะเป็นโอรสที่สืบทอดต่อจากข้ากัน
หม่อมฉันฝันเห็นลูกแก้วดวงใหญ่ สว่างไสวเหมือนจันทร์เต็มดวง
ในอ้อมแขนของหม่อมฉันเพคะ
เพราะแบบนั้นหรือ
เจ้าจึงคิดว่าจะได้บุตรชาย
เพคะ
เช่นนั้นข้าก็เสียใจด้วย
เพราะข้าคงมิอาจมองหน้าเด็กคนนี้ได้
ในช่วงร้อยวันที่ข้าอยู่นอกวัง
ข้าอยู่กับหญิงอื่น
เราหลับนอนด้วยกัน ตื่นขึ้นเคียงข้างกัน
ความรู้สึกที่ข้ามีต่อนางช่างลึกล้ำ
แม้แต่คืนนี้ข้าก็ยังอาวรณ์ถึงนาง
จนมิอาจข่มตาหลับได้
แล้วเหตุใดจึงรับสั่ง เรื่องนี้กับหม่อมฉันล่ะเพคะ
หรือคืนนี้...
พระองค์ทรงคิดจะแอบเสด็จ ออกจากวังไปหานางกัน
ไม่มีสิ่งใดที่ข้าทำไม่ได้
หม่อมฉันอุ้มครรภ์บุตรของพระองค์อยู่
แต่กลับรับสั่งเรื่องโหดร้ายเช่นนี้ได้
ข้ารู้
เจ้าเป็นสตรีที่งามมาก
หากเพียงแต่ไม่ต้องมาสมรสกับข้า
องค์รัชทายาท
อย่าหึงหวงไปเลย
นั่นมิใช่อารมณ์ ที่ว่าที่พระมเหสีควรจะมี
บางทีข้าอาจมิควรกังวล
เพราะเจ้าเองก็อาจมิสนใจ ว่าข้ารักใคร่หญิงอื่น
ใช่หรือไม่
ถึงเย็บปักถักร้อยจะดีต่อเด็ก
แต่อย่าอยู่ดึกนักก็แล้วกัน
ข้าต้องพูดว่าการเย็บปักถักร้อยนั้น
เป็นวิธีผ่านวันอันโดดเดี่ยว ได้ดีต่างหากสินะ
จะเสด็จไปไม่ได้นะเพคะ
พระองค์จะเสด็จไปหานางไม่ได้
พระสัสสุระของพระองค์ คืออัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เขาจะไม่ยอมให้พระองค์ ทรงทำเช่นนี้เพคะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ไม่ยอมให้ทำหรือ
ข้าอยากเห็นเสียจริงว่าเขาจะทำเช่นไร
เมื่อข้าขัดใจเขา
องค์รัชทายาท!
องค์รัชทายาท จะเสด็จไปไหนหรือพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท
ตอนนี้ใกล้ตีห้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ
หากมีเรื่องด่วน โปรดรับสั่งกระหม่อมเถิด
ถอยไป
กระหม่อมจะบอกคนรับใช้ ให้เอาฉลองพระองค์มาให้
เสด็จออกจากวังด้วยฉลองพระองค์นั้น มันอันตรายนะพ่ะย่ะค่ะ
อันตรายหรือ
แล้วในวังนี้ปลอดภัยกว่าหรือ
เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าอยู่หลังกำแพงนี้
ข้าจะปลอดภัยมากกว่า
ถอยไป
องค์รัชทายาท
เหตุใดจึงมาโวยวายกลางดึกเช่นนี้
ปีนี้เรามีเรื่องวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น
และดูเหมือนทุกเรื่อง จะต้องเกี่ยวข้องกับเจ้าทั้งนั้น
ข้าเตือนเจ้าแล้วว่าให้ระวังตัวให้ดี
แล้วเหตุใดจึงพยายามก่อปัญหาอีก
เหตุใดหรือพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดจึงเป็นกระหม่อม
พระองค์ต่างหาก
เหตุใดจึงทรงให้กระหม่อมเกี่ยวดอง กับอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
จู่ ๆ มาพูดอะไรเช่นนี้
เจ้าคิดจะตัดขาด ความสัมพันธ์กับเขาหรือ
เกิดเรื่องใดที่ข้าไม่รู้ขึ้นกัน
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย พยายามลอบสังหารกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
พยายามสังหารกระหม่อม ตอนที่ไปถึงเขาชอนอู
เพื่อร่วมพิธีขอฝนพ่ะย่ะค่ะ
เป็นไปไม่ได้
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเฝ้ารอให้เจ้า...
ได้นั่งบัลลังก์ต่างหาก
เขามิมีทางพยายามลอบสังหารเจ้าแน่
กระหม่อมก็เพิ่งคิดคำตอบ...
ของคำถามที่ลืมไปออกพ่ะย่ะค่ะ
เช่นนั้นเราก็มิควรมาคุยกันแบบนี้
ข้าจะสั่งระดมทหารพระราชวังทั้งหมด...
เข้าจับกุมอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
กระหม่อมจะลงโทษเขาเองพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะมิยอมให้ใคร
แก้แค้นเขาแทนกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
หากจะมีผู้ใดได้เสียบดาบที่คอของเขา
ผู้นั้นคือกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
เจ้ากำลังพยายามทำสิ่งใดกัน
โปรดทรง...
ให้อำนาจกระหม่อมเต็มที่ด้วย
นี่... คงเป็นความฝันใช่ไหม
หากมิเชื่อ ข้าตบหน้าให้ไหมขอรับ
พวกเจ้ามาฮันยังด้วยเรื่องใดกัน
เราใช้ชีวิตแบบนั้นที่นั่นมิได้แล้วขอรับ
นายท่านพัคก็จู้จี้ ให้เราตัดฟืนอยู่ได้
ท่านยังจะไม่อยู่ดูแลเราอีก
ข้ามินึกเลยว่าท่านจะไร้หัวใจเช่นนี้
แล้วตอนนี้ใครจะดูแลชาวบ้านเล่าเจ้าคะ
หลังจากวอนดึกกลับเข้าวัง
ท่านก็ทิ้งซงจูมาโดยมิเอ่ยอะไรสักคำ
วอน... วอนดึกหรือ
ท่านนี่คิดว่าตนมีปาก สักจะพ่นอะไรออกมาก็ได้หรือ
องค์รัชทายาทคงทรงรับรู้ ความสามารถของท่านเจ้าเมืองล่ะน่า
เขาคงไปประจบองค์รัชทายาทมาแน่
อ้าว ยังมีอีกเล่มนี่
ท่านจะไม่ช่วยส่งข่าวทูล องค์รัชทายาทให้เราหน่อยหรือขอรับ
ในวังต้องการคนงานเยอะแยะ
ข้าอยากทูลถามพระองค์ว่า ของานทำหน่อยได้ไหมน่ะ
ขออภัยด้วย
แต่องค์รัชทายาท มิทรงอยู่ในสถานะจะทำเช่นนั้นได้
เหตุใดหรือเจ้าคะ
ยิ่งมีอำนาจพระองค์ก็ยิ่งเสี่ยงน่ะ
ภาระของการเป็นองค์รัชทายาท มิเหมือนกับชาวนาหรอกนะ
เจ้าเข้าใจที่เขาพูดไหม
อืม นิดหนึ่ง
ประทับใจจริง
ว่าแต่
เหตุใดนายท่านพัค ถึงสั่งให้พวกเจ้าไปหาฟืนเล่า
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย หรือใครนี่ล่ะเป็นคนสั่งเขา
ไร้สาระสิ้นดีเลย
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย เจ้าเล่ห์และฉลาดแกมโกง
เจ้าจะเผชิญหน้ากับเขาตามลำพังมิได้
เสนาบดีฝ่ายกลาโหมก็เป็นคนของเขา
กระหม่อมจึงมิรู้ว่า มีทหารวังเท่าไรที่อยู่ข้างเขา
กระหม่อมมิควรใช้วิธีธรรมดา กับคนเจ้าเล่ห์เช่นนี้
กระหม่อมต้องการแผนพ่ะย่ะค่ะ
พอมีสิ่งใด...
ที่ข้าช่วยเจ้าในฐานะพ่อได้หรือไม่
เช่นนั้นช่วยไขความอยากรู้ ที่กระหม่อมมีมานานด้วยเถิด
เรื่องอะไรหรือ
เสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ
เพื่อขึ้นนั่งบัลลังก์
เสด็จแม่คงเป็นอุปสรรค เพราะเป็นพระญาติของกษัตริย์องค์ก่อน
เพราะเหตุนั้น...
พระองค์
จึงสั่งให้ฆ่าเสด็จแม่ใช่หรือไม่
ไม่ใช่นะ
จริงอยู่ว่าการที่แม่เจ้าอยู่ด้วย ถือเป็นอุปสรรค
แต่ข้ามิรู้จริง ๆ ว่าพวกเขาจะฆ่านาง
ข้าถูกมันหลอก
นั่นก็ฝีมืออัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ด้วยใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
ก่อนเกิดเรื่องนั้น
ข้ามิเคยรู้เลยจริง ๆ ว่าเขาจะต่ำช้าได้ถึงเพียงนี้
ข้าขอโทษนะ ยูล
นอนมิหลับหรือ
องค์รัชทายาท
แต่ก็นั่นล่ะ ไม่มีสามีคนดีอย่างข้าอยู่ข้าง ๆ
เจ้าก็คงนอนมิหลับอยู่แล้ว
เพราะหัวใจเจ้าโหยหาข้า
ความรู้สึกของเจ้า ข้าเข้าใจดี
แล้วเหตุใดพระองค์ทรงตื่นแต่เช้า
แล้วเสด็จออกพระราชวังเช่นนี้เพคะ
เพราะข้าอยากพบคนคนหนึ่ง
องค์รัชทายาท พระองค์ทรงมิควรทำเช่นนี้นะเพคะ
เจ้าหมายความเช่นไรหรือ
เจ้าคิดว่าข้าอยากมาพบใครกัน
เจ้าหน้าที่พัค กูดลกับกึนนยอมาที่นี่
เพื่อมาเข้าเฝ้าพระองค์เพคะ
พวกเขาคงหลับอยู่ หม่อมฉันจะไปปลุกให้นะเพคะ
เอาไว้ข้าเจอพวกเขาคราวหน้าแล้วกัน
ข้าต้องรีบไปที่อื่นก่อน
แต่พระองค์ ก็ยังทรงแวะมาที่นี่หรือเพคะ
แม้เจอพี่ชายแล้ว ก็อย่าเพิ่งไปจากที่นี่นะ
อย่าไปไหนโดยที่ข้ามิได้อนุญาต
หลังจากข้าเสร็จเรื่องที่ต้องทำแล้ว
ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะกลับมาหาเจ้า
พระองค์จะทรงทำอะไรหรือเพคะ
เจ้าจำวันนั้น เมื่อ 16 ปีก่อนได้หรือไม่
เพคะ
คืนที่กลีบดอกพ็อดกทโปรยปราย
เจ้าจำสิ่งที่ข้าบอกไว้ได้หรือไม่
เพคะ
ข้าบอกเจ้าว่าอย่างไร
บอกว่าพระองค์...
ข้าจะ...
แต่งงานกับเจ้า
ข้าจะ...
รักษาสัญญานั้น
พระองค์ต้องหนีไป
กระหม่อมจะอยู่สู้เองพ่ะย่ะค่ะ
อย่าสู้เพื่อข้าอีก
นี่เป็นคำสั่ง
หน้าที่ของกระหม่อมคือปกป้องพระองค์
แม้ต้องแลกด้วยชีวิตพ่ะย่ะค่ะ
อย่าได้ปกป้องข้าอีก ในเวลานี้ เจ้าจงปกป้องตัวเอง
ถือว่าข้าขอในฐานะสหาย
องค์รัชทายาท
กระหม่อมขอประทานอภัย
พระองค์คงทรงรำคาญใจ กับสิ่งที่กระหม่อมจะบอก
องค์รัชทายาท
ถอดฉลองพระองค์ ให้กระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าจะสละชีวิตตนเองเพื่อข้า
อย่าได้คิดเชียวนะ
องค์รัชทายาท
กระหม่อมได้มีเพื่อนคนแรก นับตั้งแต่เกิดมา
แล้ววันหนึ่งเพื่อนคนนั้น ก็กลายเป็นองค์รัชทายาท
ข้าจึงมิอาจเจอเขาได้อีก
ดังนั้นตั้งแต่นั้นมา
กระหม่อมจึงฝัน อยากเป็นองครักษ์ของเขา
และอยู่ปกป้องเคียงข้างเขาพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะรอดไปให้ได้
เพื่อเคียงข้างพระองค์ เมื่อทรงขึ้นเป็นกษัตริย์พ่ะย่ะค่ะ
ข้าต้องการให้พวกเจ้าช่วย
จากอายุและหน้าตาเจ้าแล้ว เจ้าก็เหมือนเป็นน้องสาวข้า
แล้วข้าจะไม่ช่วยได้อย่างไร ว่ามาโลด
ข้าต้องช่วยพี่ชาย
อ้าว ฮงชิม เจ้ามีพี่ชายด้วยหรือ
ใช่ ฮงชิมมิใช่ฮงชิมหรอกนะ
แล้ววอนดึกก็มิใช่วอนดึกเช่นกัน
พล่ามอะไรของเจ้ากัน
พี่ชายเจ้าอยู่ที่ใดหรือ
เรือนของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เดี๋ยวก่อนนะ
ที่ว่าไปช่วยเขา แปลว่าเขามิได้ไปเที่ยวเล่นที่นั่น
เช่นนั้นมีอะไรหรือ หรือว่าพี่ชายเจ้า...
ถูกขังไว้ในเรือน ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
ข้าก็คิดเช่นนั้น
เช่นนั้นเจ้าก็คงบ้าไปแล้วล่ะ
ข้าว่าข้ากลับหมู่บ้านซงจูดีกว่า
อะไรกัน ท่านจะไม่ร่วมมืองั้นหรือ
มิใช่แค่มือนะ ทั้งตัวข้าก็มิช่วย
งานนี้ไม่อันตรายหรอก ข้าคิดแผนไว้แล้ว
ข้าจะช่วยผู้เป็นเหมือน น้องสาวสุดที่รักของข้าเอง
พอช่วยแล้ว เจ้าช่วยทูล องค์รัชทายาทให้ข้าทีได้ไหม
ไม่มีใครอยู่ข้างนอกแล้ว เจ้าอยากให้ข้าทำอะไรล่ะ
หลายชีวิตต้องมาตายเพราะข้า
อย่าทรงกล่าวโทษ พระองค์เองเลยพ่ะย่ะค่ะ
จะเป็นความผิดของพระองค์ ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท รับสั่งจับกุม และประหารอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายด้วยเถิด
ไม่ ข้าจะไม่ให้เขาตายง่าย ๆ เช่นนั้น
ความตายน่ะแค่เดี๋ยวเดียว
หลังจากนั้นเขาก็มิรู้สึกอะไรแล้ว
แต่การสูญเสียทุกอย่าง
และอยู่อย่างคนอัปยศต่ำต้อย
แบบนั้นสิเหมือนได้ตายทุกวัน
ข้าจะให้เขามีชีวิตอยู่นาน ๆ
ให้เขาได้เจ็บปวดจนอยากตายทุกขณะจิต
ทรงอยากให้เราทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาททรงปลอมตัวออกจากวังหรือ
พระองค์ทรงลอบออกจากวัง ก่อนหมดช่วงเฝ้าระวังขอรับ
มีทหารพระราชวังกับชองเจยุน ไปกับพระองค์ด้วย
ดูเหมือนจะเสด็จไปเขาชอนอูขอรับ
ชองเจยุน
เจ้าช่างกล้า...
อยู่ข้างองค์รัชทายาท แล้วมาหลอกข้าหรือ
พระองค์ทรงจำได้ทุกอย่างแล้ว หรือพวกเขากำลังสืบสวนอะไรกันแน่
ข้าก็ไม่แน่ใจขอรับ จะให้ข้าทำเช่นไรดี
เราจะต้องแอบประชุมลับ
ไปตามทุกคนมา
ขอรับ ใต้เท้า
นึกว่าใจข้าจะสลายเสียแล้ว
ไอ้พวกที่ทำให้ องค์รัชทายาททรงพระกันแสง
จะต้องได้หลั่งน้ำตาเป็นเลือด
ท่านช่วยองค์รัชทายาทได้หรือไม่
เจ้าพวกคนเลวนั้น จะได้รับกรรมที่มันก่อไว้
ท่านชอบองค์รัชทายาท ขนาดนั้นเลยหรือขอรับ
ข้าจะไม่ชอบพระองค์ได้อย่างไรกัน ในเมื่อลูกสาวของข้าชอบ
น่าอิจฉาจริง ๆ เลย
ท่านจะอิจฉาพระองค์ทำไมขอรับ
ข้าสงสารพระองค์จะตาย
เหตุใดท่านมิไปกับพระองค์ล่ะขอรับ
ข้าต้องอยู่ต่อเพราะมีธุระส่วนตัว
แหม ไหน ๆ ข้าก็มาหมู่บ้านซงจูแล้ว
ข้าก็มีคนอยากไปเจอเหมือนกันขอรับ
คงเป็นนางสินะขอรับ
รีบ ๆ หน่อยสิ
เร็วกว่านี้ไม่ได้หรือไร
ข้าเดินเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้ว จะไม่พักกันหน่อยหรือ
เจ้าคิดว่าข้าล้อเล่นหรือ
จะต้องให้ข้าบอกสักกี่หน ว่าเราต้องรีบไป
ใครกันกล้ามาทำร้ายข้า
เดี๋ยวเถอะ ไอ้คนเลว
ยังน่าเกลียดไม่เปลี่ยนเลยนะ
มาชิล เหตุใดเจ้าจึงให้ผู้หญิงอ่อนแอ
ถือของหนักแบบนี้กัน
เดี๋ยวเถอะ
จะเอาฟืนพวกนี้ไปทำอะไรหรือ
ข้าก็ไม่รู้ขอรับ นายท่านพัคแค่สั่งข้า
ให้รวบรวมชาวบ้านไปหาฟืน
เขาไม่ได้บอกข้าเลย ว่าจะเอาไปทำอะไรขอรับ
เจ้าต้องรู้สิ
ข้าก็ไม่อยากบอกหรอกนะ
แต่ข้า...
กำลังทำภารกิจให้องค์รัชทายาท
หากข้ารู้ ข้าจะติดต่อไปขอรับ
หากท่านไม่ทำเล่า ข้าจะไว้ใจท่านได้อย่างไร
ท่านไม่จำเป็นต้องไว้ใจข้าหรอกขอรับ
เพราะวอนดึกไว้ใจข้า
วอนดึกงั้นหรือ
วอนดึกกับผีอะไรล่ะ นั่นองค์รัชทายาทนะ
ข้ารู้แล้วขอรับ
โธ่ถัง ข้าคิดถึงเขาจริง ๆ
วอนดึกสหายรัก
อะไรของเขา
องค์รัชทายาท
ตอนนี้ท่านพ่อของกระหม่อม ไม่อยู่พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะอยู่เป็นเพื่อน จนกว่าท่านพ่อจะกลับมานะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าคิดมาตลอดว่าน่าเสียดาย
ที่ไม่เคยได้สนทนานาน ๆ กับพี่ชายของชายาข้าเลย
ช่างเหมาะเจาะเสียจริง
แหม กระหม่อมมิรู้...
ว่าจะตอบพระองค์เช่นไรดีพ่ะย่ะค่ะ
แต่ละครั้งที่เจอกัน
กระหม่อมลำบากใจ เพราะพระองค์เอาแต่ตรัสว่าทรงหงุดหงิด
ตอนนี้พระองค์ ทรงหงุดหงิดหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
หงุดหงิดสิ
ว่าอย่างไรนะพ่ะย่ะค่ะ
หากได้เสวนากันพร้อมชา และของหวานสักหน่อย คงช่วยได้มาก
คุณพระ กระหม่อมจะให้ คนยกเครื่องว่างอร่อย ๆ เข้ามาพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมนี่โง่จริงที่ลืม โปรดทรงรอสักครู่พ่ะย่ะค่ะ
นี่มิใช่หินประดับเรือนเป็นแน่
ท่านพ่อ องค์รัชทายาทเสด็จมาขอรับ
อย่าบอกนะว่าเจ้าให้พระองค์ ประทับที่ห้องของข้า
ก็ต้องใช่สิขอรับ
มาแล้วหรือขอรับ
เหตุใดพระองค์จึงเสด็จมา โดยมิทรงแจ้งเล่าพ่ะย่ะค่ะ
ท่าน...
มิพอใจอย่างนั้นหรือ
หามิได้พ่ะย่ะค่ะ
ดาบนี้งามจริง ๆ
กระหม่อมมั่นใจว่า เทียบที่พระองค์มีมิได้พ่ะย่ะค่ะ
มาประลองกันตัวต่อตัวดีไหมขอรับ
กระหม่อมจะกล้า...
ชักดาบเบื้องหน้าพระพักตร์ ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจำได้ว่าเคยฝึกกับคนในวัง
แต่นึกไม่ออกว่าเขาเป็นใคร
ข้ารู้สึกแย่มาก
ที่มิได้ลับฝีมือเลยตั้งแต่ที่กลับมา
องค์รัชทายาท
มิควรละเลยการฝึกฝนใช่ไหมขอรับ
คุณพระ
จริง ๆ เลย
ไม่มีอะไรยากเลยนะ
แค่ร้องเพลงดึงดูด ความสนใจคนในเรือนนั้นก็พอ
ส่วนที่เหลือข้าจัดการเอง
เหตุใดเราต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย ในเมื่อให้องค์รัชทายาท
รับสั่งเดี๋ยวเดียวก็ได้แล้วแท้ ๆ
พระองค์เสด็จไปที่นั่น พร้อมทหารเลยก็ได้
ทำไมท่านต้องบ่นมันทุกเรื่องด้วย
ตกลงจะทำแล้วก็ทำไปสิ
ข้าแค่คิดว่ามันอาจอันตรายต่างหาก
ข้าก็ทำไม่ได้เช่นกัน
กูดล ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
เจ้าจะเป็นคนขี้ขลาดไปทั้งชีวิตไม่ได้
มิใช่เรื่องนั้น
ก็ข้ามิอยากแต่งตัวเป็นพวกร่อนเร่นี่นา
ให้ข้าแต่งตัวเป็นผู้ดีแทนสิ
แบบนั้นยังน่าเชื่อกว่าเป็นพวกจรจัดอีก
- พูดจริงหรือ - จริงสิ
เลิกพล่ามไร้สาระ แล้วมาซ้อมร้องเพลงได้แล้ว
มาสิ เอาล่ะนะ
- เรามาแล้วจ้า - เรามาแล้วจ้า
- จะเข้าไปล่ะนะ - จะเข้าไปล่ะนะ
- พวกร่อนเร่จากปีก่อน - พวกร่อนเร่จากปีก่อน
- กลับมาอีกครั้งแล้วในปีนี้ - กลับมาอีกครั้งแล้วในปีนี้
- เรามาแล้วจ้า - เรามาแล้วจ้า
รอก่อนนะ ท่านพี่ ข้าจะไปช่วยท่านเอง
แล้วหลังจากนั้น ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
พระองค์จะทรงปกป้องพวกเราเจ้าค่ะ
- พวกร่อนเร่พเนจร - พวกร่อนเร่พเนจร
จงอย่าออมมือให้ข้า
ข้าก็จะไม่ทำเช่นกัน
พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเข้าใจแล้ว
ข้าได้ยินมาว่า
ท่านเก่งกาจกว่าองครักษ์ส่วนพระองค์ ของเสด็จพ่อเสียอีก
ต้องเป็นความจริงแน่
พระองค์ตรัสเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
เขาคือชายหนุ่มชื่อดงจูพ่ะย่ะค่ะ
เขาเคยเป็นองครักษ์ส่วนพระองค์
และเป็นพระสหายเก่าด้วยพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์น่าจะเคยฝึกฝนเพลงดาบกับเขา
ในเมื่อเขาตายแล้ว
เราจะหานักดาบคนอื่น ให้มาฝึกกับพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
ไม่จำเป็นขอรับ
ตอนนี้ข้าอยากดื่มน้ำเสียหน่อย
คุ้มกันองค์รัชทายาทไปข้างใน
องค์รัชทายาท ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
อยู่ในนี้พระองค์จะทรงปลอดภัย
มันเกิดอะไรขึ้นกัน
ข้ามิเป็นไรหรอก
เจ้าออกไปช่วยพ่อของเจ้าเถิด
กระหม่อมทิ้งพระองค์ไว้ลำพังมิได้
อีกอย่างเพลงดาบของกระหม่อม คงช่วยอะไรไม่ได้มาก
แต่เจ้าก็ต้องปกป้องพ่อเจ้า
มันเป็นหน้าที่ของบุตรชาย
จริงด้วยพ่ะย่ะค่ะ
แค่ไปก่อความวุ่นวายที่ลานหน้าบาน
ส่วนข้าจะแอบอ้อมไปดูข้างหลัง
จำไว้นะ ว่ายิ่งนาน ๆ ก็ยิ่งดี
มิต้องห่วงหรอกน่า
เจ้าก็เห็นตอนวันเกิดวอนดึกแล้วนี่
เล่นเอาทั้งเจ้าทั้งวอนดึกจังงังไปเลย
บอกตามตรง
พอถึงเวลาเข้าไปแบบนี้ หัวใจข้าเต้นแรงมากเลย
พวกเขาจะหลงกล การแปลงโฉมมอซอนี่หรือ
มิต้องห่วงหรอก
เทียบกับคนอื่น ๆ แล้ว
เจ้าเหมือนเกิดมาเพื่อเป็นขอทานเลย
ท่านก็มิต่างกันหรอกน่า
หากพร้อมแล้ว ก็ลงมือกันเลยเถิด
ไปกันเลย
- เรามาแล้วจ้า - เรามาแล้วจ้า
ข้าคงทำไม่ได้หรอก
ฮงชิม
วันนี้ฤกษ์ไม่ดีแล้วล่ะ
กลับบ้านกันเถิด
กลับกันเร็ว
เจ้าหมอนั่น
แล้วเจ้าล่ะ
ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ไปกับข้าเถิด ดูอันตรายจะตาย
ข้าคือยอนฮงชิมนะ มิได้กลัวง่าย ๆ หรอก
เจ้ากลับไปก่อนนะ
ระวังตัวด้วยนะ
เจ้ามีเหตุผลทุกประการ ให้สังหารองค์รัชทายาท
หากพระองค์ทรงรู้ว่าเจ้าเป็นพ่อ ของเด็กในท้องโซฮเย
ที่ข้าต้องเจอเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ก็เพราะเจ้า
ข้าอุตส่าห์ไว้ใจเจ้า
ข้าว่าจะ...
รักษาสัญญากับเจ้าแล้วแท้ ๆ
เอาเลย อยากเชือดคอข้าก็ทำเลย
ข้าก็อยากทำเช่นนั้น
แต่ข้าจะไม่ทำ
เจ้าต้องอยู่ต่อ...
เพื่อโซฮเย
นางจะยอมทำทุกอย่าง
เพื่อช่วยชีวิตเจ้า
ล้มเลิกความฝันว่างเปล่าของเจ้าเสีย
เพราะโซฮเยจะไม่ได้ไปกับเจ้า
นางจะให้กำเนิดโอรสขององค์รัชทายาท
และเป็นพระชายาของพระองค์ในพระราชวัง
นางจะต้องเป็นพระมเหสี
ข้าจะตัดสินใจว่า เจ้าจะได้ตายด้วยวิธีใด
เพราะนั่นล่ะ...
คือราคา
ของการหลงรักบุตรสาวข้า
เจ้าคือนักฆ่าที่อัครมหาเสนาบดี ฝ่ายซ้ายส่งไปจริง ๆ
ท่านพี่
เกิดอะไรขึ้น รู้ไหมว่าข้าเป็นห่วงแค่ไหน
เหตุใดองค์รัชทายาทถึง...
เขาผู้นี้...
คือพี่ชายเจ้าหรือ
เพคะ
เกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ
พระองค์ทรงมีธุระอันใด กับพี่ชายของหม่อมฉันหรือ
ไม่มีอะไรหรอก
ข้าจำคนผิดน่ะ
พระองค์ทรงจัดฉากเรื่องนี้สินะ
ทีแรกกระหม่อมก็สงสัย
แต่ตอนนี้ดูเหมือนพระองค์ จะทรงจำได้แล้ว
- ท่านพ่อ - ไม่ได้นะ
ท่านพ่อ
- ไม่นะ อีซอ - ท่านพ่อ!
- เราต้องไปแล้ว - ท่านพ่อ
พระองค์ทรงครุ่นคิด เรื่องใดหรือพ่ะย่ะค่ะ
มีใครบาดเจ็บหรือไม่
ไม่พ่ะย่ะค่ะ
มีพวกนักฆ่าไล่ตามเราไป แต่เราก็หนีรอดปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงพบอะไร ที่เรือนของเขาหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
นักฆ่าที่เคยลอบสังหารข้า
คือพี่ชายของสตรีที่ข้ารัก
ยามนี้ข้าไม่รู้อีกแล้วว่าผลของการล้างแค้น
จะออกมาเป็นเช่นไร
ท่านพี่ทำงานรับใช้คิมชาออน
ในฐานะนักฆ่าหรือเจ้าคะ
ท่านพี่ทำได้อย่างไร
เหตุใดจึงไปทำงานให้คนที่ฆ่าพ่อของเรา
ไม่ต้องบอกข้าก็รู้ ว่าเขาต้องสั่งให้ท่านพี่
ทำเรื่องน่าเกลียดน่ากลัวขนาดไหน
ข้าทำเพื่อปกป้องเจ้า
คืนที่เราคลาดกัน
ข้ากลับไปฆ่าคิมชาออน
ข้าทำตัวบ้าบิ่น
ข้ามิอาจฆ่าเขาได้
ข้าจึงคุกเข่าและอ้อนวอนเขา
บอกว่าให้ฆ่าข้าเสีย แล้วหยุดตามหาน้องสาวของข้า
ขอให้น้องสาวข้าได้มีชีวิตอยู่
แล้วข้าจะยอมทำทุกอย่างตามคำสั่ง
ข้าฆ่าคนมากมาย
เจ้ารู้บ้างไหมว่าข้ารู้สึกเช่นไร ที่ทำเรื่องแบบนั้น
เมื่อกี้
องค์รัชทายาททรงไล่ตามท่านพี่มา
ไม่มีทาง...
หรือคนที่พยายามลอบสังหารพระองค์
คือท่านพี่
ถูกแล้ว ข้าเอง
เหตุใดท่านต้องทำ เรื่องชั่วร้ายเช่นนั้นด้วย
ท่านคิดจะล้างแค้นให้ท่านพ่อหรือ
มันเป็นคำสั่งของคิมชาออน
เขาสัญญากับข้า
ว่าหากฆ่าองค์รัชทายาทแล้ว ข้าจะเป็นอิสระตลอดไป
ไม่มีทาง
เขาจะทำเรื่องแบบนั้น กับลูกเขยตนเองได้อย่างไร
เพราะว่าพระชายา
มิได้ทรงพระครรภ์โอรสขององค์รัชทายาท
พระองค์คงทรงจำไม่ได้
เพราะทรงสูญเสียความทรงจำไป
ท่านพี่กลับมาที่ฮันยังเพื่อเหตุใดกัน
อย่าบอกนะ...
ว่าท่านมาเพื่อฆ่าองค์รัชทายาท
เพราะกลัวว่าจะพระองค์ทรงจำได้แล้ว
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
ให้ตายสิ โอ๊ย
คุณพระ
เฮ้อ ข้าคงแก่แล้ว
เดินทางไกลแบบนี้ ข้าหมดเรี่ยวหมดแรงเลย
ส่งสัมภาระมาเถิดขอรับ
ไม่เอา ๆ ไม่เป็นไรขอรับ
ข้าจะกล้าให้ท่าน แบกสัมภาระให้ได้อย่างไร
หากท่านจะแบกให้ ก็น่าจะบอกมาตั้งนานแล้ว
แต่นี่เราเกือบถึงแล้ว เรือนอยู่แค่ข้างหน้านั่นเอง
ใครกันน่ะ
ฮงชิมมิใช่หรือ คุณพระ
ฮงชิม
ฮงชิม นี่ เป็นอะไรน่ะ
นี่ ฟื้นสิ ฮงชิม
ข้าว่านางเป็นลมขอรับ
เรือนหมออยู่สุดถนน ท่านช่วยไปตามที
ขอรับ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วยเถิด
- เกิดอะไรขึ้นกัน - นางเป็นอะไรหรือ
ข้าไม่ควรยอมให้นางไปเรือน ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายคนเดียวเลย
เจ้าพูดว่าอะไรนะ
นางบอกว่าจะไปดูสักหน่อย ว่าพี่ของนางอยู่ที่นั่นไหม
ทำไมเจ้าเล่าข้ามตอนที่เราปลอมตัวกันล่ะ
มันใช่เรื่องไหม ว่าแต่นางจะไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ
ช่วยเตรียมน้ำเย็น แล้วออกไปจากห้องนี้ด้วยเถิด
ตอนนี้โวยวายไปก็ช่วยอะไรไม่ได้
- เจ้าค่ะ - เป็นเพราะ...
- เจ้าแหละพูดดัง - ไปข้างนอกได้แล้ว
เจ้าฟื้นแล้วหรือ
เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ
เราเจอเจ้าเป็นลมอยู่นอกเรือนน่ะ
เจ้าคิดจะทำอะไรของเจ้าไม่ทราบ
หากไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอก
แต่ถ้าข้าเป็นเจ้า
หากข้ามีชายที่เชื่อถือได้เช่นข้าอยู่ข้าง ๆ ข้าจะไปปรึกษาเขาก่อน
เหตุใดถึงชอบแบก เรื่องทุกข์ใจไว้คนเดียวด้วย
ข้ามีคำถามเจ้าค่ะ
ท่านจะตอบข้าได้หรือไม่
ถามมาสิ แล้วข้าจะตอบให้
องค์รัชทายาท...
ทรงจำได้แล้วใช่ไหมเจ้าคะ
เพราะแบบนั้นใช่ไหม พระองค์จึงเสด็จไปซงจู
ใช่
เช่นนั้น...
คงทรงรู้แล้วว่า ใครพยายามสังหารพระองค์
และทำไปด้วยเหตุผลใด
พระองค์ก็คงทรงรู้แล้ว
ก็อาจจะเป็นเช่นนั้น
แล้วเจ้าอยากรู้เรื่องนี้ไปทำไม
ข้าอยู่กับคนที่เชื่อถือได้แล้ว
เช่นนั้นก็ไม่มีเหตุผล ที่จะไม่ขอให้เขาช่วย
ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ
ข้าต้องเข้าไปในพระราชวัง
ได้ยินว่ามีนักฆ่าบุกเข้าเรือนท่าน
ข้าคิดว่า...
เราหลงกลองค์รัชทายาทเสียแล้ว
ข้าเชื่อว่าพระองค์ทรงจำทุกอย่างได้แล้ว
ขันทีซงคอยรายงานข้าทุกวันขอรับ
เขาบอกว่าไม่มีอะไรผิดสังเกต
หากพระองค์ทรงจำทุกอย่างได้จริง
ก็น่าจะทรงทำบางอย่างแล้ว
พระองค์คงทรงกำลังหาหลักฐาน
ตอนนี้ไม่มีบันทึกแล้ว
ก็ไม่เหลืออะไรใช้เป็นหลักฐานได้
นอกจากมูยอนที่ยังมีชีวิตอยู่
ท่านได้ตัวเขาแล้วนี่ขอรับ
เขาหนีไปได้
องค์รัชทายาททรงเอาตัวเขา ไปซ่อนหรือขอรับ
หากเป็นเช่นนั้นจริง ยามนี้คงมิสงบเงียบเช่นนี้หรอก
มูยอนจะไม่อาจแสดงตัว ต่อหน้าองค์รัชทายาทได้
เขาคงจะอยากเจอกับโซฮเยก่อน
ส่งคนของเราออกไป
หาตัวมูยอนให้พบ
ทันทีที่พบ
ก็ฆ่าเขาทันที
จะให้มีเรื่องผิดพลาดไม่ได้
ขอรับ
แต่เท่านั้นจะเพียงพอหรือขอรับ
หากองค์รัชทายาททรงรู้ ความลับของพระชายา
เราได้ตายกันหมดแน่
ท่านคิดว่าข้าก่อสงคราม เพื่อความสนุกอย่างนั้นหรือ
ผู้คนมากมายจะต้องตาย
หากเกิดเรื่องโศกเศร้าใหญ่หลวงขึ้น
เหตุการณ์เล็ก ๆ ก็จะไม่เป็นที่สังเกต
ประชุมกันหน่อยเป็นไร
ข้าสั่งให้ปิดแอรยอนจองรอแล้วขอรับ
กินกันเลยเถิด
วันนี้ หมิงจะเข้าโจมตีเผ่าหนี่เจิน
เราจะเข้าร่วมสงครามนั้นด้วย
ในที่สุดเหมืองที่เราลงทุนไป
ก็จะออกดอกออกผลแล้วขอรับ
การเตรียมการเป็นไปตามแผนหรือไม่
แน่นอนอยู่แล้วขอรับ ใต้เท้า
ตราบที่พวกท่านเลี้ยงดูพวกมัน พวกชาวนาโง่ ๆ ...
ก็จะทำทุกอย่าง
โดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้ว พวกมันกำลังทำสิ่งใด
ใต้เท้าขอรับ
แล้วหมู่บ้านทั้งเจ็ดที่อยู่ริมน้ำเล่าขอรับ
หากสงครามปะทุขึ้น พื้นที่เหล่านั้นจะเป็นแนวหน้า
หากมีสามัญชนตายเป็นจำนวนมาก
องค์รัชทายาทจะต้องเสด็จไปช่วยพวกเขา
จะบอกว่าท่านจะส่งพระองค์ เข้าสู่สนามรบหรือขอรับ
นั่นล่ะที่ข้าจะทำ
มิอย่างนั้น
จะมีองค์รัชทายาทไว้ทำไมล่ะ
องค์รัชทายาท
นางในจากตำหนักซอฮยอนจอน
มารอส่งมอบจดหมายพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดจึงทรงตกใจหรือพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าคือนางใน จากตำหนักซอฮยอนจอนหรือ
เพคะ หม่อมฉันคือนางในยอน ได้รับคำสั่งจากบรรณารักษ์
ให้ถวายจดหมายนี้เพคะ
เข้าไปข้างในสิ
นี่คือจดหมายที่หม่อมฉันต้องถวายเพคะ
กล้าดีอย่างไร ถึงจ้องพระพักตร์พระองค์ตรง ๆ
ขอพระราชทานอภัยเพคะ
ข้า...
ข้าต้องพูดกับนางตามลำพัง
ออกไปจากห้องด้วย
องค์รัชทายาท นี่ก็ดึกแล้วพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมิเคยเห็นนางในผู้นี้ นางอาจไว้ใจไม่ได้
นี่เป็นคำสั่ง ให้เราอยู่ตามลำพังเดี๋ยวนี้
พ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเข้ามาถึงนี่ได้อย่างไร
หม่อมฉันบอกว่ามาพร้อมจดหมายเพคะ
เหตุผลฟังไม่เห็นเข้าท่า
ความจริงคือ...
หม่อมฉันอยากพบพระองค์
จึงขอร้องใต้เท้าชองให้ช่วยเพคะ
ว่าแต่เราจะต้องกระซิบต่อ อีกนานไหมเพคะ
เจ้าช่างบ้าบิ่นเสียจริง
หม่อมฉันดีใจที่ตนเป็นเช่นนั้นเพคะ
หม่อมฉันจึงได้เห็นพระองค์ ในฉลองพระองค์นั้น
ทรงพระสิริโฉมมากเพคะ
ข้างดงามแม้แต่ ตอนที่ไม่ได้สวมชุดนี้ด้วยนะ
เพคะ ๆ
หม่อมฉันประทับใจจริง ๆ
เด็กทึ่มที่ไม่ยอมอ่าน "การศึกษาขั้นต้น"
ตอนนี้อ่านตำรายาก ๆ ได้แล้ว
เป็นเพราะเจ้านั่นล่ะ
ที่ข้าเริ่มอ่าน...
ก็เพื่อให้เจ้าประทับใจ
พระองค์...
ทรงจำได้แล้วหรือเพคะ
เหตุนั้นจึงเสด็จไปหมู่บ้านซงจู
ใช่แล้ว
ก่อนจะทรงอ่านจดหมาย หม่อมฉันขอแสดงความยินดีก่อน
หากมีสิ่งใดที่ทรงต้องการ ตรัสได้เลยเพคะ
หม่อมฉันจะทำให้ทุกอย่างเลย
ทุกอย่างเลยหรือ
เช่นนั้น...
พระองค์ทรงอยากเสวยข้าวต้ม เหมือนตอนอยู่ซงจูนี่นะเพคะ
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ข้าคิดถึงมันวันละหลายรอบเลยนะ
สาวใช้ห้องเครื่องปรุงอาหารได้ดี
แต่ไม่มีใครเลียนแบบรสชาตินั้นได้เลย
ก็ได้เพคะ
แม่ครัวฝีมืออ่อนหัดผู้นี้ จะทำให้พระองค์เองเพคะ
เช่นนั้นดูกันก่อนเถิด ว่ามีวัตถุดิบอะไรบ้าง
เจ้าทำข้าวต้มสีโคลน ๆ จากของพวกนี้ได้หรือไม่
หากมีไส้เดือนก็คงดีนะเพคะ
อะไรนะ
เจ้าใส่ไส้เดือนตลอดเลยหรือ
เกลือนี่แพงนะเพคะ
นั่นใคร
ใครกัน
แปลกจริง
ข้าได้ยินเสียงแน่ ๆ
ดูสิ แปลกจริง มีโถแตกด้วย
- ดูรอบ ๆ กันเถิด - ทางนี้
ช้าก่อน
ถ้าเกิด...
เราถูกป้ายสีว่าทำโถเกลือแตกล่ะ
- เช่นนั้นออกไปกันดีไหม - รีบไปกันเถิด
เกือบไปแล้วนะเพคะ
ทรงกำลังคิดอะไรอยู่หรือเพคะ พระกรรณแดงเชียว
ในนี้มันร้อนเท่านั้นล่ะ
พระองค์ก็เสวยได้ดีนี่นา เหตุใดถึงได้ดูซูบผอมเช่นนั้นล่ะ
การกลับมาอยู่ในวังทำให้ข้าอึดอัด
ทั้งในยามกินและยามนอน
หากมิเกิดการยึดบัลลังก์ขึ้น พวกเราคงได้แต่งงานกันแล้ว
เราคงจะได้ใช้เวลาด้วยกันทุกวัน
และไม่ต้องลำบากตามหากันเช่นนี้
ถึงเวลา...
ที่หม่อมฉันต้องไปแล้วเพคะ
อยู่อีกนิดเถิด
ถ้าเพียงแต่...
ข้าเป็นวอนดึกจริง ๆ ก็คงดี
ชีวิตมิเคยเป็นไปตามที่เราต้องการ
มันเป็นไปตามเส้นทางของมัน
หม่อมฉันเคยหวังว่า เราจะเป็นโชคชะตาของกัน
แต่การยึดบัลลังก์ของกษัตริย์องค์ก่อน
นำพาเราสู่เส้นทางอับโชค
ท่านพี่ของข้าอยากเข้าเฝ้าพระองค์เพคะ
ทรงอย่าลังเลเพราะเห็นแก่ข้านะเพคะ
โปรดทรงทำตามที่เห็นควร และลงโทษเขาหากต้องทำ
โปรดทรงตัดสัมพันธ์อับโชค
ที่เริ่มขึ้นในคืนยึดบัลลังก์เถิด
มีเพียงพระองค์เท่านั้น ที่ทรงทำเช่นนั้นได้
ยุนซอกฮา
นั่นคือชื่อของเจ้าสินะ
กระหม่อมลืมชื่อนั้น ไปนานแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้กระหม่อมคือมูยอน นักฆ่าของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เขาพรากชีวิตของพ่อเจ้า
แต่เจ้ากลับรับใช้เขาหรือ
กระหม่อมสูญเสียทุกคนเพียงข้ามคืน
และถูกหมายหัวว่าเป็นลูกของกบฏ
ทุกคนตามล่า เอาชีวิตกระหม่อมและน้องสาว
นี่จึงเป็นหนทางเดียว ที่จะอยู่รอดพ่ะย่ะค่ะ
แล้วหากสังหารข้าสำเร็จ เจ้าจะได้สิ่งใดกัน
- เหตุใดเจ้า... - ได้ชีวิต
ของน้องสาวพ่ะย่ะค่ะ
เป็นพยานให้ข้า
ให้ปากคำว่าอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เป็นผู้สั่งการเจ้าให้มาฆ่าข้า
แล้วข้าจะหาวิธี ปกป้องเจ้าและน้องสาว
กระหม่อมทำไม่ได้
ข้ากำลังให้โอกาสสุดท้าย
แล้วเหตุใดเจ้าถึงมิยอมรับมันเอาไว้
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ต้องการฆ่าพระองค์
เพราะสิ่งที่กระหม่อมทำพ่ะย่ะค่ะ
เด็กที่อยู่ในครรภ์ของชายา...
กระหม่อมขอรับผิดทุกอย่าง ลงโทษกระหม่อมเถิด
โปรดทรงปกป้องน้องกระหม่อม และพระชายาด้วยเถิด
เรื่องนั้นข้าจะตัดสินใจเอง
เจ้าไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะอ้อนวอน ขอชีวิตให้พวกเขา
สายป่านแห่งโศกนาฏกรรมนี้ เริ่มขึ้นด้วยน้ำมือของคิมชาออน
แต่เจ้านั่นล่ะ
ที่พรากโอกาสของข้า ในการเปิดโปงความชั่วของเขา
ไม่ว่าใครที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ข้าจะไม่ยกโทษให้ทั้งนั้น
องค์รัชทายาท
พาตัวพระชายาออกจากวัง
พระชายาลอบออกจากวัง
เพื่อพบกับคนรักของนางยามดึก
และถูกสังหารแล้ว
องค์รัชทายาท
พระชายา
ข้าได้รับสารจากขันที
พระชายาแอบเสด็จออกจาก พระราชวังแล้วขอรับ
พวกเจ้าไปได้แล้ว
เสด็จออกมาเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
พระชายาคิมโซฮเยทรงสิ้นพระชนม์แล้ว
เสด็จไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ
นี่คือรับสั่งขององค์รัชทายาท
ข้ามิได้ยกโทษให้พวกเขาหรอก
แต่นี่...
เป็นสิ่งเดียวที่ข้าทำให้อีซอได้
ข้ามิอาจ...
เอาชีวิตพี่ชายของนาง ด้วยน้ำมือตนเองได้
ท่านพ่อ
ขอบคุณนะเจ้าคะ
เพราะท่านพ่อ
ทุกวันที่ข้าได้เป็นยอนฮงชิม
จึงเป็นดั่งของขวัญล้ำค่าเลยเจ้าค่ะ
เจ้า...
เจ้าจะเดินเข้าเรือนใคร โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้นะ
ข้าจะยอมให้เพราะเห็นรู้จักกับเจยุน
รีบไปได้แล้ว
เจ้าค่ะ
จริง ๆ เลย
เจ้าทำแบบนี้ทำไม
พ่อของท่านอยู่ที่ใด
ข้าจะบอกทุกอย่าง อย่าฆ่าข้าเลยนะ
บอกมาเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นข้าเชือดคอท่านแน่
เขาไปพระราชวังเพื่อช่วยพระชายา
เขาถูกมูยอน ชายที่เจ้าตามหาลักพาตัวไป
ตามหาให้ทั่ว
พระชายาทรงต้องไม่ได้รับบาดเจ็บ
ขอรับ
ค้นหาเร็วเข้า
- ขอรับ - ขอรับ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ถอยไปนะ
หากจะทำร้ายชายผู้นี้ พวกเจ้าต้องผ่านข้าไปก่อน
มูยอน
มูยอน ไม่นะ ลืมตาสิ
อย่าทิ้งข้าไป
ถ้าเจ้าตายแบบนี้ ข้าจะไม่ยกโทษให้แน่
กระหม่อมเคยพูดว่าจะไม่ขอเกิดอีกแล้ว
กระหม่อมโกหก
กระหม่อมจะตามหาพระองค์
ไม่ว่าจะเกิดใหม่เป็นดอกไม้
หรือแม้แต่ต้นไม้
กระหม่อมจะลอยไปกับสายลม เพื่อไปหาพระองค์
ไม่นะ มูยอน มูยอน!
มูยอน!
นานมาแล้ว เคยเกิดฝนตกติดกันเป็นเวลานาน
เกิดน้ำท่วมทั่วทั้งแผ่นดิน แม้แต่ดอกมินดึลเรก็ยังเกือบจมน้ำ
มินดึลเรดอกน้อยอธิษฐานต่อท้องฟ้า
ว่าให้ไว้ชีวิตมันด้วย
ทันใดนั้นสายลมก็พัดมา
เมล็ดดอกมินดึลเรจึงหนีไปได้
แล้วร่วงหล่นบนเนินเขาที่มีแดดจ้า
ไม่นานหลังจากนั้น มันก็แตกช่อและเบ่งบาน
หากเราโบยบินไปตามสายลม
เราก็จะได้เบ่งบานอยู่ที่ได้สักแห่ง
ท่านพี่
ท่านพี่เจ้าคะ
ท่านพี่
ไม่เอานะ
(ถึงท่านชองเจยุน เรื่องฟืนที่ท่านบอกข้าสืบนั้น)
(เอาไปใช้หลอมเหล็กขอรับ)
จากมาชิลพ่ะย่ะค่ะ
นายท่านพัคกำลังถลุงแร่จากเหมือง
เพื่อหลอมเหล็กพ่ะย่ะค่ะ
คำสั่งอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือ
พ่ะย่ะค่ะ นายท่านพัค พูดขู่ชาวบ้านแบบนั้น
การที่บุคคลหนึ่งเป็นเจ้าของเหมือง ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมาย
แล้วเขายังบังคับ
ให้ชาวบ้านหลอมเหล็กให้ด้วย
สงคราม
เป็นไปไม่ได้
เขาจะก่อสงครามอย่างนั้นหรือ
องค์รัชทายาท ทรงรีบเสด็จเถิดขอรับ
ชายา เหตุใดเจ้าจึงอยู่ที่นี่
เกิดเรื่องอะไรขึ้น
เหตุใดเจ้าถึงกลับมา!
มูยอน...
ตายแล้วเพคะ
พ่อของหม่อมฉัน
แทงดาบใส่หัวใจเขา
การให้อภัย คือการแก้แค้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ข้าจึงฉุกคิดก่อนจะทำสิ่งที่ชั่วร้าย
แต่ข้าเพิ่งรู้ว่าคำพูดนี้...
ใช้กับข้าไม่ได้
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าจบเห่แล้ว
นี่อะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
บันทึกที่ข้าเขียน ทุกเรื่องชั่วช้าที่เจ้าทำลงไป
พระองค์พิสูจน์ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ ว่าเรื่องที่เขียนนี้เป็นความจริง
พูดไป...
แล้วจะมีใครเชื่อพ่ะย่ะค่ะ
พระชายาคือพยาน
คงดีกว่านี้หากเจ้าปล่อยพวกเขาไป
แต่เจ้ากลับทำให้ลูกสาวของตนเอง
กลายมาเป็นพยาน เปิดเผยเรื่องชั่วช้าที่เจ้าทำไว้
นี่มิใช่เวลามาสนใจ เรื่องไร้สาระนะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเพิ่งได้รับรายงาน ว่าสงครามปะทุขึ้นแล้ว
ผู้คนของเรามากมายถูกจับเป็นเชลย
พระองค์ทรงต้องก้าวออกมาปกป้อง
แผ่นดินและประชาชนนะพ่ะย่ะค่ะ
สงครามหรือ
คิดว่าข้าไม่รู้อย่างนั้นหรือ
ว่าเป็นกับดักของเจ้า!
พระองค์ควรเสด็จสู่กับดักเสียดีกว่า
เพราะไม่มีสิ่งใด ที่พระองค์จะทรงทำได้แล้ว
ยุน... อีซอ
เด็กสาวคนนั้น
อยู่ในมือกระหม่อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
โปรดอย่ายกโทษให้หม่อมฉัน
โปรดอย่าทำอะไรเพื่อหม่อมฉัน
ทำไมกัน ทำไม ทำไม!
ข้าจะทำตามที่ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายต้องการ